Iedereen op school had mijn naaktfoto’s gezien – Lissa, 20 jaar 

(Lissa is een schuilnaam) 

Toen ik 16 was, was ik verliefd op Pierre. Hij vroeg me via Snapchat om een pikante foto. Eerst durfde ik het niet, maar hij zei dat hij ook een foto zou sturen. Uiteindelijk stuurde ik hem toch een foto.

Wat gebeurde er daarna?

Pierre maakte een screenshot en beloofde de foto te verwijderen. Maar een paar dagen later was onze relatie voorbij. We waren toen net twee maanden samen. Op een maandagochtend in mei kwam ik toe op school. Iedereen op de speelplaats keek naar mij. Mijn vrienden vertelden mij dat er naaktfoto’s van mij rond gingen.

Wie stuurde de foto’s door?

Een meisje verspreide een roddel: ik zou Pierre beschuldigd hebben van aanranding. Dit was niet waar. Uit wraak stuurde hij mijn foto’s door. Hij beweerde van niet, maar zijn vrienden vertelden anders.

Wat deed je toen je dit ontdekte?

Ik vertelde het meteen aan een leerkracht. Die sprak Pierre erop aan, maar het was al te laat: de hele school had de foto’s gezien. Mijn klastitularis raadde me aan om naar JAC (jongeraanbod CAW) te gaan. “Het is gratis, dichtbij en je wordt er goed geholpen” zei ze. Mijn leerkracht ging de eerste keer mee naar mijn afspraak.

Hoe heeft JAC jou geholpen?

Bij JAC leerde ik Joke kennen. Ze heeft me vier jaar lang begeleid. We spraken veel, ze luisterde en gaf me tips om met mijn gevoelens om te gaan en sterker te worden. Ik ben dankbaar voor die gesprekken. Als die er niet waren, dan zag ik het niet goed komen.

Vertelde je het thuis?

In het begin niet, maar mijn ouders zagen wel dat ik vaak huilde. Uiteindelijk vertelde ik het aan mijn zus, die me de moed gaf het ook aan mijn ouders te vertellen. Ze waren niet boos. Ze vonden het niet slim, maar ze hebben me enorm gesteund.

Is er aangifte gedaan?

Ik wilde geen aangifte doen, maar mijn vader deed het wel. Ik verzamelde bewijs en gaf drie namen van mensen die de foto’s doorgestuurd hadden. De politie sprak hen aan. Sommigen zeiden sorry, anderen zeiden dat het helemaal niet waar was. Uiteindelijk werd de klacht geseponeerd.

“Mijn beste vriend spreek ik nog elke dag.”

Hoe reageerden je vrienden en school?

Veel vrienden lieten me vallen, maar twee goede vrienden bleven. Mijn beste vriend spreek ik nog elke dag. Op school werd ik gepest en uitgelachen. Daarom ben ik naar een andere school gegaan, waar ik wel steun kreeg. Er was een moment in mijn nieuwe school waar ik een klas jongens passeerde. Ze lachtten en scholden me uit. De leerkracht heeft de jongens apart genomen en uitgelegd dat dit echt niet oké was. Dat moment voelde ik me begrepen.

“Ik durf niet langs drukke terrassen te lopen.”

Hoe voel je je nu?

We zijn vier jaar later. Het gaat beter, maar het blijft moeilijk. Ik durf niet langs drukke terrassen te lopen uit angst herkend en uitgescholden te worden. Daarom vermijd ik drukke plekken.

Wat wil je andere jongeren meegeven?

Blijf sterk en zoek hulp. Schaam je niet, praat erover met mensen die je vertrouwt. Neem tijd voor jezelf en laat je niet wegdrukken. Het kan iedereen overkomen.